ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

                          

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

Η δημιουργία ενός γενεαλογικού δέντρου δεν είναι απλά μια καταγραφή ονομάτων και σχέσεων^. είναι Ιστορία. Ιστορία, μάλιστα, στην πιο στερεή μορφή της, με μια προσέγγιση «από μέσα», με μια μεταφορά του κλίματος της κάθε εποχής με τις δυσκολίες της, τις κακουχίες, τις διενέξεις αλλά και τους πιο στενούς οικογενειακούς δεσμούς. Σαν δέντρο απλώνεται αυτή η Ιστορία και ανοίγοντας τα κλαδιά της προκύπτουν συγγένειες άγνωστες ή και λησμονημένες. Κάθε σύνδεσμος που δημιουργείται (άνδρας με γυναίκα, γονέας με παιδί) περιέχει και μια μοναδική δυναμική σχέση που σίγουρα δε γίνεται να περιγραφεί με σχήματα ή με 2-3 λόγια.

Η οικογένεια Κουτσοσπύρου διαθέτει ένα σημαντικό πλεονέκτημα που καθιστά τη μελέτη της πιο εύκολη και σίγουρα πιο σαφή^. είναι η έλλειψη συνωνυμίας. Όλοι με αυτό το επίθετο, σε όποιο μέρος της Ελλάδας ή της υφηλίου κι αν βρίσκονται, από την Αμερική μέχρι την Αυστραλία, είναι συγγενείς μεταξύ τους, καθώς όλοι είναι απόγονοι του Σπύρου Κοτσά, που ένα τραύμα έμελε να τον φέρει στα μέρη της Μακρυνείας και να του προσδώσει ένα παρατσούκλι – όνομα που θα χαρακτήριζε τον ίδιο και τους απογόνους του. Μια οικογένεια που ξεκινά στα τέλη του 18^ου αιώνα και φτάνει μέχρι τα νήπια του σήμερα, τους απογόνους της 8^ης πλέον γενιάς Κουτσοσπυραίων. Πάνω από 600 ονόματα και άλλες τόσες σχέσεις έρχονται να αναδείξουν αυτή την αδιάλειπτη πορεία των 230 χρόνων και να αποδείξουν πως τίποτα δε χάνεται στο διάβα των αιώνων, όταν υπάρχει ο σεβασμός στον πρόγονο και στη γενέτειρα πατρίδα.

Η μελέτη αυτή στηρίχτηκε σε μεγάλο βαθμό στις σημειώσεις του δασκάλου Χρήστου Γ. Κουτσοσπύρου που πρώτος απ΄ όλους το 1979 κατέγραψε όλες εκείνες τις πληροφορίες που είχε συλλέξει σε βάθος χρόνου από τις διηγήσεις των γονιών του και του υπερήλικα θείου του, του παπα-Σπύρου. Ο ίδιος είχε σχεδιάσει κάποια χρόνια πριν, το 1972, το Οικογενειακόν Δένδρον, που αποτελεί την πρώτη ουσιαστικά προσπάθεια διαγράμματος, δίνοντας έμφαση στους κοντινότερους συγγενείς του. Σημαντικές πληροφορίες, επίσης, συλλέχθηκαν από το Γενεολογικόν Δένδρον που επιμελήθηκε ο Κωνσταντίνος Α. Μυλωνάς, το 1972 κι αυτό, έναν πραγματικό θησαυρό στα χέρια κάποιου που αναζητεί οικογενειακά στοιχεία.

Πέρα αυτών, να ευχαριστήσω τη θεία μου Βασιλεία Μπούτα, κόρη Χαριλάου Μιχ. Κουτσοσπύρου, για τις πληροφορίες και την αμέριστη βοήθειά της σε αρχειακό υλικό όπως και την αείμνηστη Αθηνά Δημοπούλου, κόρη κι αυτή του Χαριλάου, που αρκετά χρόνια πριν στρώσαμε κάτω ένα μεγάλο χαρτί και το γεμίσαμε με σχήματα και ονόματα, σε μια έγγραφη απεικόνιση δυναμικών οικογενειακών σχέσεων δύο περίπου αιώνων. Να ευχαριστήσω ακόμη τη μητέρα μου Μαρία, χήρα Αθανασίου Χαρ. Κουτσοσπύρου, όχι τόσο για τις πληροφορίες που μου έδωσε, που ήταν πολλές και χρήσιμες, όσο για όλα αυτά που με δίδαξε στην πορεία χρόνων και που δεν περιγράφονται εύκολα με λόγια. Τέλος, όλες και όλους εσάς, απογόνους Κουτσοσπυραίους, που ανταποκριθήκατε άμεσα στο πόνημα αυτό, το εμπλουτίσατε, το διορθώσατε, το κάνατε συλλογικό και του δώσατε μια συνεχή και αδιάλειπτη δυναμική.

Για μεγαλύτερη διάχυση της μελέτης, δημιουργήθηκε το ιστολόγιο «ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΟΥΤΣΟΣΠΥΡΟΥ» με ηλεκτρονική διεύθυνση https://koutsospyros-family.blogspot.com/, χωρισμένο σε θεματικές ενότητες για ευκολότερη ανάγνωση και περιήγηση. Η έντυπη έκδοση αποτέλεσε μια έμπνευση και πρωτοβουλία του Κωνσταντίνου Δημ. Κουτσοσπύρου που ακούραστα βοήθησε ώστε το βιβλίο αυτό να φτάσει στα χέρια κάθε ενδιαφερόμενου.

Σίγουρα κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως με την καταγραφή αυτή ολοκληρώνεται η ιστορική ενημέρωση του γενεαλογικού δέντρου του γένους Κουτσοσπύρου. Ξεκίνησε συστηματικά το καλοκαίρι του 2020 κι εδώ και 4 πλέον χρόνια συνεχώς μεγαλώνει καθώς ρέουν νέα στοιχεία. Ευχής έργο είναι να υπάρξει συνέχεια και τα κενά να συμπληρωθούν από τους σημερινούς κλώνους και τις μελλοντικές γενιές. Σε αυτές εναπόκειται να σκάψουν βαθιά, να ερευνήσουν συστηματικά, με περισσότερα μέσα ίσως, να αναπλάσουν την ιστορία των προγόνων τους και του γενέθλιου τόπου τους, να γνωρίσουν τις ρίζες τους και να μην αποκοπούν από αυτές. Είναι το χρέος μας, σαν αυτό που άφησε σε όλους μας ο μεγάλος Μεσολογγίτης ποιητής Κωστής Παλαμάς στο έργο του Οι πατέρες:

 

Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
όπως το βρεις κι’ όπως το δεις να μη το παρατήσεις.

 

Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα,
και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτυνε τη γη του,
κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,
και να του φέρεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας.

 

 

Θεσσαλονίκη, καλοκαίρι 2020 – χειμώνας 2025

Χαρ. Αθ. Κουτσοσπύρος                               δάσκαλος